İngiltere ve diğer AB üyesi olmayan ülkelerden işletmeler için AB’ye mal ithalatı yapılıyorsa bunu belirtmek önemlidir zira bu durum KDV işlemlerinin nasıl yapılacağını etkileyecektir.
Tutarı 150 Euro’nun altındaki ürünler için İthalatta Tek Duraklı Hizmet (IOSS) gibi veya posta işletmecisi üzerinden yapılan özel düzenlemeler gibi sadeleştirilmiş seçenekler mevcuttur. Öte yandan, tutarı 150 Euro’nun üzerinde olan ürünlerin tedariği için işletmeler malları nasıl ithal etmek istediklerine dikkat etmelidir.
Bir seçenek, işletmelerin ürünleri Gümrük Vergisi Ödenmiş Olarak Teslim (DDP) etmesi ve AB’de malların ithalatçısı olmasıdır. Bu sayede işletmelerle müşteriler arasındaki işlemlerde müşteri deneyimi daha iyi hale gelir ancak, işletmenin ithal eden ülkede kayıtlı olması, bulunduğu ülkede müşteriye KDV uygulaması ve ilave uyum gerekliliklerini karşılaması gerekir. Mallar bu ülkeden diğer AB ülkelerine götürülürse, bu durumda tedarik zincirine bağlı olarak ilave KDV kaydı yaptırmamak için Tek Duraklı Hizmet (OSS) seçeneğini kullanabilir.
İthalatçı olarak müşteri – mevcut seçenekler
Uyum maliyetlerinin artması nedeniyle birçok işletme ithalatçı olmamayı tercih ediyor ve bu yükümlülüğü son müşterilerine devrediyor. Bir işletme bu yolu tercih ederse, önünde yine bazı seçenekler bulunuyor.
İşletmeler böyle bir durumda yükümlülüğün tamamını müşteriye devredebilir. Kargo şirketi tarafından müşteriye, malların tesliminden önce KDV ve diğer vergileri ödemesi için bir talep gönderilir. Ayrıca taşıma ücretleri de müşteriye devredilmiş olabilir. Bunlar ödendikten sonra mallar teslim edilir. Bu yaklaşım çok iyi bir müşteri deneyimi sağlamayacaktır.
İşte bu nedenle işletmeler taşıma şirketlerinin sunduğu ‘maliyet yöntemini’ tercih ediyor. İthalat belgelerinde yine ithalatçı müşteri olarak görünüyor ancak işletme satış anında müşteriden KDV ve vergileri tahsil ediyor ve taşıma şirketinin faturasını müşteri adına ödüyor. Teoride bu yöntemle işletmenin AB içinde kayıtlı olmasına gerek kalmıyor ve aynı zamanda müşteriye sorunsuz bir deneyim sunuluyor. Ancak akla bir soru geliyor: Müşteri gerçekten ithalatçı mı?
Yanlış koşulların işletme üzerindeki etkisi
Bazı vergi daireleri, değeri 150 Euro’nun üzerinde olan ve doğrudan teslim edildiği Üye Devlet’e ithal edilen mallar için farklı bir düzenleme yaklaşımı benimsemeye başlıyor. 1 Temmuz 2021’de yasada yapılan bir değişiklikte, “tedarikçinin, malların taşınmasına veya yola çıkmasına dolaylı olarak müdahale etmesi” kavramı yer alıyor. Burada amaç satıcının uzaktan satış değil, yerel satış yaptığı ve bu nedenle sadece malların geldiği Üye Devlet’te KDV ödemesi gerektiği argümanına sığınmasını engellemektir.
Yasa değişikliğinin ardından bazı vergi daireleri bu kavrama göre; bir satıcının kendi ülkesinde özel bir kişiye ürün satması ve satıcının ürünün AB dışındaki bir ülkeden gönderilmesini ve AB ülkesinde gümrükten geçmesini sağlaması durumunda, tedarikçi dolaylı olarak taşıma sürecine müdahale ettiğinden tedarikçi ülkenin Üye Devlet olacağını öne sürüyor.
Sonuç olarak ürünlerin ithalatçısı müşteri olsa bile tedarikçinin Üye Devlette KDV kaydını yaptırması ve KDV’yi ödemesi gerekiyor. Bu argüman mükerrer vergilendirmeye yol açabilir ve vergi dairesinin denetimleri açısından ilave uyum yükümlülükleri yaratabilir; tüm bunlar da işletmeler için daha fazla maliyet ve zaman anlamına geliyor.
İşletmeler bu değişikliği nasıl yorumlamalı?
Müşterinin ithalatçı konumunda olduğu bir yöntemi benimseyen işletmelerin düzenlemeleri doğru şekilde yapması önemli. Bu kapsamda internet sitesindeki hüküm ve koşullar kısmında müşterinin ithalatçı olduğunun belirtilmesi ve şirketin kendi adına bir gümrük beyanı verecek kişi tayin etme yetkisinin olması gereklidir. Ayrıca gümrük belgelerinin doğru şekilde doldurulması da çok önemlidir. İnternet sitesinde DDP gibi ifadelerin kullanılmaması da kritik bir husustur zira bu ifade işletmenin ithalatçı olduğunu düşündürebilir.
Harekete Geçin
Sovos, 4 bölgede 70’ten fazla ülkede e-dönüşüm ve e-belge zorunluluklarına uyum sürecinizde size yardımcı olur.
